Dîvân-ı Şems› Gazel 1713› Beyit 4 ← önceki · sonraki →
Dîvân-ı Şems · غزل شمارهٔ ۱۷۱۳
- زین کوی تعزیت به عروسی سفر کنیم زین روی زعفران به رخ ارغوان رویم
G1713:4
Kendi dilin
Dilinizde henüz bir çeviri yok — bütün gazel için tek seferde yapılır:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Bu beytin şerhi
Henüz yazılmadı — bu beytin gazeli içindeki yakın okuması:
Gazelin tamamı ↗
- 1 خیزید عاشقان که سوی آسمان رویم·دیدیم این جهان را تا آن جهان رویم
- 2 نی نی که این دو باغ اگر چه خوش است و خوب·زین هر دو بگذریم و بدان باغبان رویم
- 3 سجده کنان رویم سوی بحر همچو سیل·بر روی بحر زان پس ما کف زنان رویم
- 4 زین کوی تعزیت به عروسی سفر کنیم·زین روی زعفران به رخ ارغوان رویم
- 5 از بیم اوفتادن لرزان چو برگ و شاخ·دلها همیطپند به دارالامان رویم
- 6 از درد چاره نیست چو اندر غریبییم·وز گرد چاره نیست چو در خاکدان رویم
- 7 چون طوطیان سبز به پر و به بال نغز·شکرستان شویم و به شکرستان رویم
- 8 این نقشها نشانه نقاش بینشان·پنهان ز چشم بد هله تا بینشان رویم
- 9 راهی پر از بلاست ولی عشق پیشواست·تعلیممان دهد که در او بر چه سان رویم
- 10 هر چند سایه کرم شاه حافظ است·در ره همان بهست که با کاروان رویم
- 11 ماییم همچو باران بر بام پرشکاف·بجهیم از شکاف و بدان ناودان رویم
- 12 همچون کمان کژیم که زه در گلوی ماست·چون راست آمدیم چو تیر از کمان رویم
- 13 در خانه ماندهایم چو موشان ز گربگان·گر شیرزادهایم بدان ارسلان رویم
- 14 جان آینه کنیم به سودای یوسفی·پیش جمال یوسف با ارمغان رویم
- 15 خامش کنیم تا که سخن بخش گوید این·او آن چنانک گوید ما آن چنان رویم
ganjoor: sh1713 · public domain