Dîvân-ı Şems› Gazel 1722› Beyit 7 ← önceki · sonraki →
Dîvân-ı Şems · غزل شمارهٔ ۱۷۲۲
- هزار حمد و ثنا مر خدای عالم را که دنگ عشقم و از ننگ خویشتن فردم
G1722:7
Kendi dilin
Dilinizde henüz bir çeviri yok — bütün gazel için tek seferde yapılır:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Bu beytin şerhi
Henüz yazılmadı — bu beytin gazeli içindeki yakın okuması:
Gazelin tamamı ↗
- 1 بدار دست ز ریشم که بادهای خوردم·ز بیخودی سر و ریش و سبال گم کردم
- 2 ز پیشگاه و ز درگاه نیستم آگاه·به پیشگاه خرابات روی آوردم
- 3 خرد که گرد برآورد از تک دریا·هزار سال دود درنیابد او گردم
- 4 فراختر ز فلک گشت سینه تنگم·لطیفتر ز قمر گشت چهره زردم
- 5 دکان جمله طبیبان خراب خواهم کرد·که من سعادت بیمار و داروی دردم
- 6 شرابخانه عالم شدهست سینه من·هزار رحمت بر سینه جوامردم
- 7 هزار حمد و ثنا مر خدای عالم را·که دنگ عشقم و از ننگ خویشتن فردم
- 8 چو خاک شاه شدم ارغوان ز من رویید·چو مات شاه شدم جمله لعب را بردم
- 9 چو دانهای که بمیرد هزار خوشه شود·شدم به فضل خدا صد هزار چون مردم
- 10 منم بهشت خدا لیک نام من عشق است·که از فشار رهد هر دلی کش افشردم
- 11 رهد ز تیر فلک وز سنان مریخش·هر آن مرید که او را به عشق پروردم
- 12 چو آفتاب سعادت رسید سوی حمل·دو صد تموز بجوشید از دی سردم
- 13 خموش باش که گر نی ز خوف فتنه بدی·هزار پرده دریدی زبان من هر دم
ganjoor: sh1722 · public domain