Dîvân-ı Şems› Gazel 2172› Beyit 4 ← önceki · sonraki →
Dîvân-ı Şems · غزل شمارهٔ ۲۱۷۲
- آن بلبل مست ما بر گلشن ما نالان چون فاخته ما پران فریادکنان کوکو
G2172:4
Kendi dilin
Dilinizde henüz bir çeviri yok — bütün gazel için tek seferde yapılır:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Bu beytin şerhi
Henüz yazılmadı — bu beytin gazeli içindeki yakın okuması:
Gazelin tamamı ↗
- 1 هم آگه و هم ناگه مهمان من آمد او·دل گفت که کی آمد جان گفت مه مه رو
- 2 او آمد در خانه ما جمله چو دیوانه·اندر طلب آن مه رفته به میان کو
- 3 او نعره زنان گشته از خانه که این جایم·ما غافل از این نعره هم نعره زنان هر سو
- 4 آن بلبل مست ما بر گلشن ما نالان·چون فاخته ما پران فریادکنان کوکو
- 5 در نیم شبی جسته جمعی که چه دزد آمد·و آن دزد همیگوید دزد آمد و آن دزد او
- 6 آمیخته شد بانگش با بانگ همه زان سان·پیدا نشود بانگش در غلغله شان یک مو
- 7 و هو معکم یعنی با توست در این جستن·آنگه که تو میجویی هم در طلب او را جو
- 8 نزدیکتر است از تو با تو چه روی بیرون·چون برف گدازان شو خود را تو ز خود میشو
- 9 از عشق زبان روید جان را مثل سوسن·میدار زبان خامش از سوسن گیر این خو
ganjoor: sh2172 · public domain