Dîvân-ı Şems› Gazel 226› Beyit 2 ← önceki · sonraki →
Dîvân-ı Şems · غزل شمارهٔ ۲۲۶
- دو دیده باشد پرنم چو در ویست مقیم فرات و کوثر آب حیات جان افزا
G226:2
Kendi dilin
Dilinizde henüz bir çeviri yok — bütün gazel için tek seferde yapılır:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Bu beytin şerhi
Henüz yazılmadı — bu beytin gazeli içindeki yakın okuması:
Gazelin tamamı ↗
- 1 برفت یار من و یادگار ماند مرا·رخ معصفر و چشم پرآب و وااسفا
- 2 دو دیده باشد پرنم چو در ویست مقیم·فرات و کوثر آب حیات جان افزا
- 3 چرا رخم نکند زرگری چو متصلست·به گنج بیحد و کان جمال و حسن و بها
- 4 چراست وااسفاگوی زانک یعقوبست·ز یوسف کش مه روی خویش گشته جدا
- 5 ز ناز اگر برود تا ستاره بار شوم·رسد چو میزندش آفتاب طال بقا
- 6 اگر چیم ز چراگاه جان برون کردست·کجاست زهره و یارا که گویمش که چرا
- 7 الست عشق رسید و هر آن که گفت بلی·گواه گفت بلی هست صد هزار بلا
- 8 بلا درست و بلادر تو را کند زیرک·خصوص در یتیمی که هست از آن دریا
- 9 منم کبوتر او گر براندم سر نی·کجا پرم نپرم جز که گرد بام و سرا
- 10 منم ز سایه او آفتاب عالمگیر·که سلطنت رسد آن را که یافت ظل هما
- 11 بس است دعوت دعوت بهل دعا میگو·مسیح رفت به چارم سما به پر دعا
ganjoor: sh226 · public domain