Dîvân-ı Şems› Gazel 2303› Beyit 7 ← önceki · sonraki →
Dîvân-ı Şems · غزل شمارهٔ ۲۳۰۳
- بدبخت و گران جانی کو بخت از او جوید دربند بزرگی شد میسوزد چون خرده
G2303:7
Kendi dilin
Dilinizde henüz bir çeviri yok — bütün gazel için tek seferde yapılır:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Bu beytin şerhi
Henüz yazılmadı — bu beytin gazeli içindeki yakın okuması:
Gazelin tamamı ↗
- 1 ناگاه درافتادم زان قصر و سراپرده·در قعر چنین چاهی ناخورده و نابرده
- 2 دنیا نبود عیدم من زشتی او دیدم·گلگونه نهد بر رو آن روسپی زرده
- 3 گلگونه چه آراید آن خاربن بد را·آن خار فرورفته در هر جگر و گرده
- 4 با تارک گل آمد موبند فروهشته·ابروی خود از وسمه آن کور سیه کرده
- 5 منگر تو به خلخالش ساق سیهش را بین·خوش آید شب بازی لیک از سپس پرده
- 6 رو دست بشو از وی ای صوفی روشسته·دل را بستر از وی ای مرد سراسترده
- 7 بدبخت و گران جانی کو بخت از او جوید·دربند بزرگی شد میسوزد چون خرده
- 8 فریاد رس ای جانان ما را ز گران جانان·ای از عدمی ما را در چرخ درآورده
- 9 خاموش سخن میران زان خوش دم بیپایان·تا چند سخن سازی تو زین دم بشمرده
ganjoor: sh2303 · public domain