Dîvân-ı Şems Gazel 2306 Beyit 5 ← önceki · sonraki →

Dîvân-ı Şems · غزل شمارهٔ ۲۳۰۶

  1. ای بنده شیر تن هستی تو اسیر تن دندان خرد بنما نعمت خور همواره

G2306:5

Kendi dilin

Dilinizde henüz bir çeviri yok — bütün gazel için tek seferde yapılır:

Bu beytin şerhi

Henüz yazılmadı — bu beytin gazeli içindeki yakın okuması:

Gazelin tamamı ↗

  1. 1 ناموس مکن پیش آ ای عاشق بیچاره·تا مرد نظر باشی نی مردم نظاره
  2. 2 ای عاشق الاهو ز استاره بگیر این خو·خورشید چو درتابد فانی شود استاره
  3. 3 آن‌ها که قوی دستند دست تو چرا بستند·زیرا تو کنون طفلی وین عالم گهواره
  4. 4 چون در سخن‌ها سفت و الارض مهادا گفت·ای میخ زمین گشته وز شهر دل آواره
  5. 5 ای بنده شیر تن هستی تو اسیر تن·دندان خرد بنما نعمت خور همواره
  6. 6 تا طفل بود سلطان دایه کندش زندان·تا شیر خورد ز ایشان نبود شه میخواره
  7. 7 از سنگ سبو ترسد اما چو شود چشمه·هر لحظه سبو آید تازان به سوی خاره
  8. 8 گوید که اگر زین پس او بشکندم شادم·جان داد مرا آبش یک باره و صد باره
  9. 9 گر در ره او مردم هم زنده بدو گردم·خود پاره دهم او را تا او کندم پاره

ganjoor: sh2306 · public domain