Dîvân-ı Şems› Gazel 2316› Beyit 9 ← önceki
Dîvân-ı Şems · غزل شمارهٔ ۲۳۱۶
- آن دم که دهان خندد در خنده جان بنگر کان خنده بیدندان در لب بنهد خنده
G2316:9
Kendi dilin
Dilinizde henüz bir çeviri yok — bütün gazel için tek seferde yapılır:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Bu beytin şerhi
Henüz yazılmadı — bu beytin gazeli içindeki yakın okuması:
Gazelin tamamı ↗
- 1 امروز بت خندان میبخش کند خنده·عالم همه خندان شد بگذشت ز حد خنده
- 2 پیوسته حسد بودی پرغصه ولیک این دم·میجوشد و میروید از عین حسد خنده
- 3 در من بنگر ای جان تا هر دو سلف خندیم·کان خنده بیپایان آورد مدد خنده
- 4 بربسته و بررسته غرقند در این رسته·تا با همگان باشد از عین ابد خنده
- 5 تا چند نهان خندم پنهان نکنم زین پس·هر چند نهان دارم از من بجهد خنده
- 6 ور تو پنهان داری ناموس تو من دانم·کاندر سر هر مویت درجست دو صد خنده
- 7 هر ذره که میپوید بیخنده نمیروید·از نیست سوی هستی ما را کی کشد خنده
- 8 خنده پدر و مادر در چرخ درآوردت·بنمود به هر طورت الطاف احد خنده
- 9 آن دم که دهان خندد در خنده جان بنگر·کان خنده بیدندان در لب بنهد خنده
ganjoor: sh2316 · public domain