Dîvân-ı Şems› Gazel 2604› Beyit 7 ← önceki · sonraki →

Dîvân-ı Şems · غزل شمارهٔ ۲۶۰۴

  1. من زان سوی دولابم زان جانب اسبابم تو محو کن القابم ای مه تو که را مانی

G2604:7

Kendi dilin

Dilinizde henüz bir çeviri yok — bütün gazel için tek seferde yapılır:

Bu beytin şerhi

Henüz yazılmadı — bu beytin gazeli içindeki yakın okuması:

Gazelin tamamı ↗

  1. 1 آن چهره و پیشانی شد قبله حیرانی·تشویش مسلمانی ای مه تو که را مانی
  2. 2 من واله یزدانم در حلقه مردانم·زین بیش نمی‌دانم ای مه تو که را مانی
  3. 3 هم بنده و آزادم ویرانه و آبادم·هم بی‌دل و دلشادم ای مه تو که را مانی
  4. 4 هر جسم که بر سر شد جان گشت و قلندر شد·هم مؤمن و کافر شد ای مه تو که را مانی
  5. 5 شاد آنک نهد پایی در لجه دریایی·با دیده بینایی ای مه تو که را مانی
  6. 6 باشد ز توام مفخر فارغ شدم از دلبر·از طعنه و از تسخر ای مه تو که را مانی
  7. 7 من زان سوی دولابم زان جانب اسبابم·تو محو کن القابم ای مه تو که را مانی
  8. 8 بر عاشق دوتاقد آن کس که همی‌خندد·زان خنده چه بربندد ای مه تو که را مانی
  9. 9 شمس الحق تبریزی در لخلخه آمیزی·ای جان و جهان می‌زد ای مه تو که را مانی

ganjoor: sh2604 · public domain