Dîvân-ı Şems› Gazel 2610› Beyit 8 ← önceki · sonraki →
Dîvân-ı Şems · غزل شمارهٔ ۲۶۱۰
- با لعل تو کی جویم من ملک بدخشان را چاه و رسن زلفت والله که به از جاهی
G2610:8
Kendi dilin
Dilinizde henüz bir çeviri yok — bütün gazel için tek seferde yapılır:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Bu beytin şerhi
Henüz yazılmadı — bu beytin gazeli içindeki yakın okuması:
Gazelin tamamı ↗
- 1 چون بسته کنی راهی آخر بشنو آهی·از بهر خدا بشنو فریاد و علی اللهی
- 2 در روح نظر کردم بیرنگ چو آبی بود·ناگاه پدید آمد در آب چنان ماهی
- 3 آن آب به جوش آمد هستی به خروش آمد·تا واشد و دریا شد این عالم چون چاهی
- 4 دیدم که فراز آمد دریا و بشد قطره·من قطره و او قطره گشتیم چو همراهی
- 5 چون پیشترک رفتم دریا شد و بگرفتم·او قطره شده دریا من قطره شده گاهی
- 6 پیش آی تو دریا را نظاره بکن ما را·باشد که تو هم افتی در مکر شهنشاهی
- 7 آبی است به زیرش مه آبی است به زیرش که·او چشم چنین بندد چون جادو دلخواهی
- 8 با لعل تو کی جویم من ملک بدخشان را·چاه و رسن زلفت والله که به از جاهی
- 9 از غمزه جادواش شمس الحق تبریزی·در سحر نمیبندد جز سینه آگاهی
ganjoor: sh2610 · public domain