Dîvân-ı Şems Gazel 2610 Beyit 8 ← önceki · sonraki →

Dîvân-ı Şems · غزل شمارهٔ ۲۶۱۰

  1. با لعل تو کی جویم من ملک بدخشان را چاه و رسن زلفت والله که به از جاهی

G2610:8

Kendi dilin

Dilinizde henüz bir çeviri yok — bütün gazel için tek seferde yapılır:

Bu beytin şerhi

Henüz yazılmadı — bu beytin gazeli içindeki yakın okuması:

Gazelin tamamı ↗

  1. 1 چون بسته کنی راهی آخر بشنو آهی·از بهر خدا بشنو فریاد و علی اللهی
  2. 2 در روح نظر کردم بی‌رنگ چو آبی بود·ناگاه پدید آمد در آب چنان ماهی
  3. 3 آن آب به جوش آمد هستی به خروش آمد·تا واشد و دریا شد این عالم چون چاهی
  4. 4 دیدم که فراز آمد دریا و بشد قطره·من قطره و او قطره گشتیم چو همراهی
  5. 5 چون پیشترک رفتم دریا شد و بگرفتم·او قطره شده دریا من قطره شده گاهی
  6. 6 پیش آی تو دریا را نظاره بکن ما را·باشد که تو هم افتی در مکر شهنشاهی
  7. 7 آبی است به زیرش مه آبی است به زیرش که·او چشم چنین بندد چون جادو دلخواهی
  8. 8 با لعل تو کی جویم من ملک بدخشان را·چاه و رسن زلفت والله که به از جاهی
  9. 9 از غمزه جادواش شمس الحق تبریزی·در سحر نمی‌بندد جز سینه آگاهی

ganjoor: sh2610 · public domain