Dîvân-ı Şems› Gazel 2618› Beyit 2 ← önceki · sonraki →
Dîvân-ı Şems · غزل شمارهٔ ۲۶۱۸
- جانها همه پا کوبند آن لحظه که دل کوبی دل نیز شکر خاید آن دم که جگر خایی
G2618:2
Kendi dilin
Dilinizde henüz bir çeviri yok — bütün gazel için tek seferde yapılır:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Bu beytin şerhi
Henüz yazılmadı — bu beytin gazeli içindeki yakın okuması:
Gazelin tamamı ↗
- 1 جانا نظری فرما چون جان نظرهایی·چون گویم دل بردی چون عین دل مایی
- 2 جانها همه پا کوبند آن لحظه که دل کوبی·دل نیز شکر خاید آن دم که جگر خایی
- 3 تن روح برافشاند چون دست برافشانی·مرده ز تو حال آرد چون شعبده بنمایی
- 4 گر جور و جفا این است پس گشت وفا کاسد·ای دل به جفای او جان باز چه میپایی
- 5 امروز چنان مستم کز خویش برون جستم·ای یار بکش دستم آن جا که تو آن جایی
- 6 چیزی که تو را باید افلاک همان زاید·گوهر چه کمت آید چون در تک دریایی
- 7 مردم ز تو شد ای جان هر مردمک دیده·بیتو چه بود دیده ، ای گوهر بینایی
- 8 ای روح بزن دستی در دولت سرمستی·هستی و چه خوش هستی در وحدت یکتایی
- 9 ای روح چه میترسی روحی نه تن و نفسی·تن معدن ترس آمد تو عیش و تماشایی
- 10 ای روز چه خوش روزی شمع طرب افروزی·او را برسان روزی جان را و پذیرایی
- 11 صبحا نفسی داری سرمایه بیداری·بر خفته دلان بردم انفاس مسیحایی
- 12 شمس الحق تبریزی خورشید چو استاره·در نور تو گم گردد چون شرق برآرایی
ganjoor: sh2618 · public domain