Dîvân-ı Şems› Gazel 2684› Beyit 1 sonraki →
Dîvân-ı Şems · غزل شمارهٔ ۲۶۸۴
- شنودم من که چاکر را ستودی کی باشم من تو لطف خود نمودی
G2684:1
Kendi dilin
Dilinizde henüz bir çeviri yok — bütün gazel için tek seferde yapılır:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Bu beytin şerhi
Henüz yazılmadı — bu beytin gazeli içindeki yakın okuması:
Gazelin tamamı ↗
- 1 شنودم من که چاکر را ستودی·کی باشم من تو لطف خود نمودی
- 2 تو کان لعل و جان کهربایی·به رحمت برگ کاهی را ربودی
- 3 یکی آهن بدم بیقدر و قیمت·توام آیینه ای کردی زدودی
- 4 ز طوفان فناام واخریدی·که هم نوحی و هم کشتی جودی
- 5 دلا گر سوختی چون عود بوده·وگر خامی بسوز اکنون که عودی
- 6 به زیر سایه اقبال خفتم·برون پنج حس راهم گشودی
- 7 بدان ره بیپر و بیپا و بیسر·به شرق و غرب شاید شد به زودی
- 8 در آن ره نیست خار اختیاری·نه ترسایی است آن جا نه جهودی
- 9 برون از خطه چرخ کبودش·رهیده جان ز کوری و کبودی
- 10 چه میگریی بر خندندگان رو·چه میپایی همان جا رو که بودی
- 11 از این شهدی که صد گون نیش دارد·بجز دنبل ببین چیزی فزودی
ganjoor: sh2684 · public domain