Dîvân-ı Şems› Gazel 2794› Beyit 4 ← önceki · sonraki →
Dîvân-ı Şems · غزل شمارهٔ ۲۷۹۴
- ای زمین تخم گیر آخر توی هم اصل تخم کز نتیجه خویش شاخ سنبلی افراشتی
G2794:4
Kendi dilin
Dilinizde henüz bir çeviri yok — bütün gazel için tek seferde yapılır:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Bu beytin şerhi
Henüz yazılmadı — bu beytin gazeli içindeki yakın okuması:
Gazelin tamamı ↗
- 1 ای ملامت گر تو عاشق را سبک پنداشتی·تا به پیش عاشقان بند و فسون برداشتی
- 2 گه مثال و رمز گویی گه صریح و آشکار·تخم را اندر زمین ریگ ما چون کاشتی
- 3 ای زمین ریگ شرمت نیست از انبار تخم·فارغی چون تخمها را تو عدم انگاشتی
- 4 ای زمین تخم گیر آخر توی هم اصل تخم·کز نتیجه خویش شاخ سنبلی افراشتی
- 5 چونک هر جزوی به غیر اصل خود پیوند نیست·تو چرا طیره شدی و پند و جنگ آغاشتی
- 6 ریش خندی میکند بر پند تاب عاشقی·کی شود سرد آتشی از پند و جنگ و آشتی
- 7 ماهتاب ار چه جهان گیرد تو در تبریز باش·در شعاع شمس دین زیرا که مرغ چاشتی
ganjoor: sh2794 · public domain