Dîvân-ı Şems› Gazel 3005› Beyit 1 sonraki →

Dîvân-ı Şems · غزل شمارهٔ ۳۰۰۵

  1. آن دل که گم شده‌ست هم از جان خویش جوی آرام جان خویش ز جانان خویش جوی

G3005:1

Kendi dilin

Dilinizde henüz bir çeviri yok — bütün gazel için tek seferde yapılır:

Bu beytin şerhi

Henüz yazılmadı — bu beytin gazeli içindeki yakın okuması:

Gazelin tamamı ↗

  1. 1 آن دل که گم شده‌ست هم از جان خویش جوی·آرام جان خویش ز جانان خویش جوی
  2. 2 اندر شکر نیابی ذوق نبات غیب·آن ذوق را هم از لب و دندان خویش جوی
  3. 3 دو چشم را تو ناظر هر بی‌نظر مکن·در ناظری گریز و ازو آن خویش جوی
  4. 4 نقلست از رسول که مردم معادنند·پس نقد خویش را برو از کان خویش جوی
  5. 5 از تخت تن برون رو و بر تخت جان نشین·از آسمان گذر کن و کیوان خویش جوی
  6. 6 برقی که بر دلت زد و دل بی‌قرار شد·آن برق را در اشک چو باران خویش جوی
  7. 7 انبان بوهریره وجود توست و بس·هر چه مراد توست در انبان خویش جوی
  8. 8 ای بی‌نشان محض نشان از کی جویمت·هم تو بجو مرا و به احسان خویش جوی

ganjoor: sh3005 · public domain