Dîvân-ı Şems› Gazel 477› Beyit 3 ← önceki · sonraki →
Dîvân-ı Şems · غزل شمارهٔ ۴۷۷
- به آسمان و زمین لطف ایتیا فرمود که آسمان و زمین مست آن مراعاتست
G477:3
Kendi dilin
Dilinizde henüz bir çeviri yok — bütün gazel için tek seferde yapılır:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Bu beytin şerhi
Henüz yazılmadı — bu beytin gazeli içindeki yakın okuması:
Gazelin tamamı ↗
- 1 ز آفتاب سعادت مرا شراباتست·که ذرههای تنم حلقه خراباتست
- 2 صلای چهره خورشید ما که فردوسست·صلای سایه زلفین او که جناتست
- 3 به آسمان و زمین لطف ایتیا فرمود·که آسمان و زمین مست آن مراعاتست
- 4 ز هست و نیست برونست تختگاه ملک·هزار ساله از آن سوی نفی و اثباتست
- 5 هزار در ز صفا اندرون دل بازست·شتاب کن که ز تأخیرها بس آفاتست
- 6 حیاتهای حیات آفرین بود آن جا·از آنک شاه حقایق نه شاه شهماتست
- 7 ز نردبان درون هر نفس به معراجند·پیالههای پر از خون نگر که آیاتست
- 8 در آن هوا که خداوند شمس تبریزیست·نه لاف چرخه چرخست و نی سماواتست
ganjoor: sh477 · public domain