Dîvân-ı Şems› Gazel 558› Beyit 1 sonraki →
Dîvân-ı Şems · غزل شمارهٔ ۵۵۸
- یار مرا چو اشتران باز مهار میکشد اشتر مست خویش را در چه قطار میکشد
G558:1
Kendi dilin
Dilinizde henüz bir çeviri yok — bütün gazel için tek seferde yapılır:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Bu beytin şerhi
Henüz yazılmadı — bu beytin gazeli içindeki yakın okuması:
Gazelin tamamı ↗
- 1 یار مرا چو اشتران باز مهار میکشد·اشتر مست خویش را در چه قطار میکشد
- 2 جان و تنم بخست او شیشه من شکست او·گردن من به بست او تا به چه کار میکشد
- 3 شست ویم چو ماهیان جانب خشک میبرد·دام دلم به جانب میر شکار میکشد
- 4 آنک قطار ابر را زیر فلک چو اشتران·ساقی دشت میکند برکه و غار میکشد
- 5 رعد همیزند دهل زنده شدست جزو و کل·در دل شاخ و مغز گل بوی بهار میکشد
- 6 آنک ضمیر دانه را علت میوه میکند·راز دل درخت را بر سر دار میکشد
- 7 لطف بهار بشکند رنج خمار باغ را·گرچه جفای دی کنون سوی خمار میکشد
ganjoor: sh558 · public domain