Oku› Defter 3› Bölüm 132 ← önceki · sonraki →
بخش ۱۳۲ - حکایت نذر کردن سگان هر زمستان کی این تابستان چون بیاید خانه سازیم از بهر زمستان را
Köpeklerin her kış bu yazı ev yapmak için geçireceklerine dair adak adamaları hikayesi
- M3:2885 سَگِ زمستان جَمع گردَد اُستُخوانَشزَخمِ سَرما خُرد گردانَد چُنانَش
- M3:2886 کو بگویَد کین قَدرِ تَن که مَنَمخانهای از سَنگ بایَد کَردَنم
- M3:2887 چونَک تابستان بیایَد مَن بِچَنگبَهرِ سَرما خانهای سازَم زِ سَنگ
- M3:2888 چونَک تابستان بیاید از گُشاداُستُخوانها پَهن گردَد پوست شاد
- M3:2889 گویَد او چون زَفت بینَد خویش رادَر کُدامین خانه گُـنجَم اِی کیا
- M3:2890 زَفت گردَد پا کِشَد دَر سایهایکاهِلی ، سیری ، غَری ، خودرایهای
- M3:2891 گویَدَش دِل خانهای ساز اِی عَموگوید او در خانه کی گُنجَم بِگو
- M3:2892 اُستُخوانِ حرصِ تو دَر وقتِ دَرددَرهَم آیَد خُرد گردَد دَر نَوَرد
- M3:2893 گویی اَز توبه بِسازَم خانهایدَر زِمستان باشُدَم اِستانهای
- M3:2894 چون بِشُد دَرد وُ شُدَت آن حِرص زَفتهَمچو سَگ سودای خانه از تو رَفت
- M3:2895 شُکرِ نِعمت خوشتَر از نِعمت بُوَدشُکرباره کِی سوی نِعمت رَوَد
- M3:2896 شُکرِ جان نِعمت وُ نِعمت چو پوستزآنک شُکر آرد تُرا تا کوی دوست
- M3:2897 نعمت آرَد غفلَت و شُکر اِنتِباهصیدِ نعمت کُن بِدامِ شُکرِ شاه
- M3:2898 نعمتِ شُکرت کُنَد پُر چَشم و میرتا کُنی صَد نعمت ایثارِ فَقیر
- M3:2899 سیر نوشی اَز طَعام و نُقلِ حَقتا رَوَد از تو شِکَمخواری وُ دَق