بخش ۵۷ - یکی پرسید از عالمی عارفی کی اگر در نماز کسی بگرید به آواز و آه کند و نوحه کند نمازش باطل شود جواب گفت کی نام آن آب دیده است تا آن گرینده چه دیده است اگر شوق خدا دیده است و می‌گرید یا پشیمانی گناهی نمازش تباه نشود بلک کمال گیرد کی لا صلوة الا بحضور القلب و اگر او رنجوری تن یا فراق فرزند دیده است نمازش تباه شود کی اصل نماز ترک تن است و ترک فرزند ابراهیم‌وار کی فرزند را قربان می‌کرد از بهر تکمیل نماز و تن را به آتش نمرود می‌سپرد و امر آمد مصطفی را علیه‌السلام بدین خصال کی فاتبع ملة ابراهیم لقد کانت لکم اسوة حسنة فی‌ابراهیم

Bir âlim arife biri sordu ki: "Namazda biri sesli ağlasa, ah etse ve feryat etse namazı bozulur mu?" Cevap verdi ki: "O suyun adına gözyaşı denir. O ağlayan ne görmüş? Eğer Allah aşkı görmüş de ağlıyorsa yahut bir günahtan pişmanlık duyuyorsa namazı bozulmaz, bilakis kemale erer. Çünkü 'kalp huzuru olmadan namaz yoktur.' Eğer o beden rahatsızlığı yahut evlat ayrılığı görmüşse namazı bozulur. Çünkü namazın aslı bedeni terk etmektir ve İbrahim gibi evladı terk etmektir; namazı tamamlamak için evladı kurban ediyordu ve bedenini Nemrut'un ateşine teslim ediyordu. Mustafa'ya (sav) bu hallerle ilgili emir geldi: 'Öyleyse İbrahim'in milletine uy.' 'Gerçekten sizin için İbrahim'de güzel bir örnek vardır.'"