بخش ۱۲۵ - مکرر کردن برادران پند دادن بزرگین را و تاب ناآوردن او آن پند را و در رمیدن او ازیشان شیدا و بی‌خود رفتن و خود را در بارگاه پادشاه انداختن بی‌دستوری خواستن لیک از فرط عشق و محبت نه از گستاخی و لاابالی الی آخره

Kardeşlerinin, büyüğe nasihat vermeyi tekrar etmeleri ve onun bu nasihatlere dayanamaması, onlardan kaçması, çılgınca ve kendinden geçmiş bir halde gitmesi ve izinsiz bir şekilde kendini padişahın huzuruna atması, ancak bu, aşırı aşk ve sevgiden dolayıydı, küstahlıktan ve umursamazlıktan değil ilh.