بخش ۳۲ - قصهٔ هلال کی بندهٔ مخلص بود خدای را صاحب بصیرت بی‌تقلید پنهان شده در بندگی مخلوقان جهت مصلحت نه از عجز چنانک لقمان و یوسف از روی ظاهر و غیر ایشان بندهٔ سایس بود امیری را و آن امیر مسلمان بود اما چشم بسته داند اعمی که مادری دارد لیک چونی بوهم در نارد اگر با این دانش تعظیم این مادر کند ممکن بود کی از عمی خلاص یابد کی اذا اراد الله به عبد خیرا فتح عینی قلبه لیبصره بهما الغیب این راه ز زندگی دل حاصل کن کین زندگی تن صفت حیوانست

Hilal'in hikâyesi: O, Allah'ın samimi bir kulu, taklitçi olmayan basiret sahibiydi. Halkın köleliğinde maslahat için gizlenmişti, acizlikten değil, tıpkı Lokman ve Yusuf'un zahiri açıdan olduğu gibi. Başkaları da böyledir. O, bir emirin yöneticisi olan bir köleydi ve o emir Müslümandı ama gözleri kapalıydı. Kör, bir annesi olduğunu bilir ama onun nasıl olduğunu hayal edemez. Eğer bu bilgiyle bu anneyi tazim ederse, körlükten kurtulması mümkün olabilir, zira Allah bir kuluna hayır dilerse, kalbinin gözlerini açar ki onlarla gaybı görsün. Bu yolu kalbinin hayatıyla elde et, zira bedenin bu hayatı hayvanın vasfıdır