Читати› Daftar 2› Початок› Бейт 59
M2:59 — گه ترا گوید ز مستی بوالحسن / یا صغیر السن یا رطب البدن
M2:59
Значення · به زبانِ تو — Вашою мовою · AI
در حالت شور و مستی عارفانه، حقیقت مطلق گاهی تو را با نامهای انسانی و حتی جسمانی و محبتآمیز مورد خطاب قرار میدهد.
این بیت در ادامهٔ توصیف تجلیات گوناگون و متضاد خداوند است. مولانا میگوید که حقیقت مطلق، در اوج لحظات وجد و سرمستی روحانی، ممکن است عارف را با نامهایی بسیار انسانی و زمینی خطاب کند. این نامها، مانند «ابوالحسن» (نامی رایج)، «صغیر السن» (کمسنوسال) و «رطب البدن» (دارای بدنی تر و تازه)، اشاره به صفات جسمانی و ملموس دارند.
نکتهٔ اصلی این است که در تجربهٔ عرفانی، مرز میان «تنزیه» (منزه دانستن خدا از هرگونه شباهت به مخلوقات) و «تشبیه» (یافتن شباهت میان خدا و مخلوقات) برداشته میشود. خداوندی که فراتر از هر شکل و نامی است (چنان که در ابیات قبل آمده)، در لحظهٔ وصال و مستی، با زبانی سرشار از لطف و صمیمیت، با صفاتی قابل درک برای انسان با او سخن میگوید. این خطابهای محبتآمیز، نشاندهندهٔ نزدیکی و بیواسطگی رابطهٔ عاشقانه میان بنده و معبود در اوج تجربهٔ عرفانی است و حیرانی ناشی از تجلیات متضاد او را به تصویر میکشد.
- ز مستی
- از حالت سرمستی و شور عرفانی
- بوالحسن
- کنیهٔ ابوالحسن؛ نامی رایج و انسانی که در اینجا نماد خطاب صمیمانه است.
- صغیر السن
- کمسنوسال، خردسال
- رطب البدن
- کسی که بدنی تر و تازه و شاداب دارد.
Обговорення — Запитайте про цей бейт — відповіді з «Маснаві», кожен вірш цитується
Ваша розмова залишається на цьому пристрої, доки ви нею не поділитеся.
Про що питали читачі0
Ще ніхто не ділився запитаннями — ваше може бути першим.