Читати› Daftar 3› Притча про втечу віруючого та його нетерпіння під час лиха, як про квапливість і неспокій гороху та інших речей, що киплять у котлі, і їхнє прагнення вискочити назовні› Бейт 4177
M3:4177 — ای نخود میجوش اندر ابتلا / تا نه هستی و نه خود ماند ترا
M3:4177
Значення · به زبانِ تو — Вашою мовою · AI
این بیت، سالک را تشویق میکند که سختیها و رنجهای راه سلوک را تحمل کند تا به مرحلهٔ فنای نفس و نیستیِ خودیّت برسد.
در این تمثیل، مولانا حال مؤمنی را که در برابر سختیها و بلاها بیصبری میکند، به نخودی تشبیه کرده که در دیگ آب جوش بالا و پایین میپرد و میخواهد فرار کند. بانوی خانه (نماد خداوند یا پیر راه) به نخود توضیح میدهد که این جوشیدن و پختن، عین لطف و تربیت است، نه کینه و دشمنی.
این بیت، خطاب مستقیم به «نخود» (نماد سالک) است و او را به پذیرش این رنج ظاهری دعوت میکند. «ابتلا» یا آزمون الهی، همان دیگ جوشانی است که «هستی» و «خودی» انسان را ذوب میکند. «هستی» در اینجا به معنای وجود مستقل و جدا از حق است و «خود» به معنای نفسانیت، منیت و غرور. هدف از این فرآیند دردناک، رسیدن به «فنا» است؛ یعنی مرحلهای که در آن، سالک از خودی خود تهی میشود تا هستی حقیقی و الهی در او تجلی یابد. همانطور که نخود پس از پخته شدن، دیگر یک «نخود» خام و سفت نیست، بلکه تبدیل به غذایی لطیف و جزئی از وجود انسان میشود، سالک نیز با تحمل سختیها، از وجود جزئی خود رها شده و به وجودی والاتر میپیوندد.
- ابتلا
- آزمایش، امتحان، رنج و سختی
- هستی
- در اینجا: وجود فردی و مستقل، خودبینی
- خود
- نفس، منیت، خویشتن
- ترا
- برای تو، از آنِ تو
Обговорення — Запитайте про цей бейт — відповіді з «Маснаві», кожен вірш цитується
Ваша розмова залишається на цьому пристрої, доки ви нею не поділитеся.
Про що питали читачі0
Ще ніхто не ділився запитаннями — ваше може бути першим.