Читати› Daftar 6› Оголошення сейїда Маліка Тірмізі, що 'кожен, хто поїде до Самарканда через три-чотири дні для певної справи, отримає халат, коня, раба, рабиню та стільки-то золота', і як блазень почув про це оголошення у селі, прибув до царя та сказав: 'Я, принаймні, не можу їхати'› Бейт 2629
M6:2629 — گر ازین انبار خواهی بر و بر / نیمساعت هم ز همدردان مبر
M6:2629
شرحِ سروش — з його записаних лекцій по Маснаві
این متن بر پایهٔ سخنرانیهای ضبطشدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.
ترجمه و معنا
ترجمه به فارسی روان: اگر از این انبار [غیب] میخواهی بهره و نیکی برداری، حتی نیم ساعت هم از همدردان [کسانی که درد حقیقت دارند] دور ممان. معنا: این بیت تأکید میکند که برای دستیابی به خیرات و برکات معنوی، هرگز نباید از همنشینی و همراهی با کسانی که در جستجوی حقیقتاند و درد این طلب را دارند، غافل شد.
شرح
مولانا در این بیت به نکتهای حیاتی در سلوک روحانی اشاره میکند: "انبار" در اینجا کنایه از خزانهٔ غیب، معدن حقایق، یا منبع بیانتهای خیرات معنوی و گندم سعادت است. "بر و بر" به معنای بهرههای نیکو و محصولات ارزشمند است؛ گویی میفرماید اگر از این گنجینهٔ بیکران میخواهی بهرهمند شوی و نیکبختی بچینی، راهش این است که دمی از "همدردان" جدا نشوی. این "همدردان"، همان "تشنگان حقیقت" و "دردمندانی" هستند که مولانا بارها بر اهمیت درد و تشنگیشان تأکید کرده است. "آب کم جو، تشنگی آور به دست، تا بجوشد آب از بالا و پست." این درد، نه از سر بیماری جسمانی، که درد طلب حقیقت، درد فراق از اصل و اشتیاق به وصال است.
از دید مولانا، این همنشینی با همدردان، تنها یک توصیهٔ اخلاقی ساده نیست، بلکه شرطی لازم برای "بر و بر" بردن از انبار غیب است. کسی که "درد" حقیقت را ندارد، حتی اگر معجزات عظیم را ببیند، مانند ابوالجهل باور نمیکند: "چون نبود بوجهل از اصحاب درد / دید صد شقالقمر باور نکرد." اما دردمند، حتی اگر بخواهند حقیقت را از او پنهان کنند، آن را درمییابد: "دردمندی کش ز بام افتاد طشت / حق نهان کردیم زو، پنهان نگشت."
مولانا با قاطعیت هشدار میدهد که حتی "نیم ساعت" دوری از این "همدردان" که اهل طلب و تشنگیاند، عواقب وخیمی دارد. بیدرنگ پس از بریدن از این معین و مددکاران روحانی، انسان مبتلا به "بئس القرین"، یعنی "یار بد" خواهد شد. این تعبیر از قرآن کریم آمده است و به کسی اشاره دارد که با اعراض از ذکر و یاد حق، قرینی شیطانی یا گمراه پیدا میکند. یعنی هم خودش راه را گم میکند و هم گمراهان به گرد او جمع میشوند، یا خود او به گمراهان میپیوندد. این یک قانون معنوی است؛ آدمهای ناموفق معمولاً دور هم جمع میشوند و دلشان میخواهد دیگران نیز موفق نباشند. در مقابل، موفقها، دردمندها و حقیقتجویان باید با یکدیگر همراه شوند.
این تأکید مولانا بر "طلب"، نه فقط یک راهکار اخلاقی، بلکه معنابخش زندگی است. زندگی بدون جستجو، بدون "طلب"، به ورطهٔ روزمرگی، تکرار و پوچی میغلتد. اما "طلب" آدمی را میدواند، تشنهوار به پیش میبرد و به زندگی معنا میبخشد. "همدردان" کسانی هستند که این شعلهٔ طلب را زنده نگه میدارند. من معتقدم که خود مولانا نیز از جمله "همدردان" بزرگ ماست، که با درد عشق، درد حقیقت و درد وصال، راه را برای ما باز کرده است. وای بر کسی که به بیدردان اقتدا کند، چرا که بیدردی مطلق، انسان را به سوی قطب حیوانیت سوق میدهد.
نکات کلیدی
- بهرهمندی از خیرات معنوی (بر و بر) نیازمند همراهی و همنشینی با سالکان و تشنگان حقیقت (همدردان) است.
- درد در اینجا به معنای عطش عمیق و اشتیاق سوزان به حقیقت و وصال است، نه رنج جسمانی.
- حتی اندک دوری از همدردان، انسان را به «بئس القرین» (یار و قرین بد) گرفتار کرده و از راه حق دور میکند.
- جستجو و طلب حقیقت، زندگی را از پوچی و روزمرگی نجات داده و به آن معنا میبخشد.
- مولانا خود را از همدردان میداند که با درد عشق و حقیقت، راه را به دیگران نشان میدهد.
Sources: d6-s60 · 54:50 d6-s60 · 58:27 d6-s60 · 1:01:10 d6-s60 · 1:03:05 d6-s61 · 00:51
This text was reconstructed from Dr. Abdolkarim Soroush's recorded Masnavi lectures. It has not been reviewed and approved by him.
Translation & meaning
Translation: If from this storehouse you seek goodness and bounty, Do not separate from fellow-sufferers even for half an hour. Meaning: This verse emphasizes that to attain spiritual blessings and benefits, one must never neglect the company and companionship of those who are seekers of truth and share this profound yearning.
Explanation
In this verse, Mowlana points to a vital principle in spiritual wayfaring: the "storehouse" (anbār) here is a metaphor for the treasury of the unseen, the mine of truths, or the endless source of spiritual blessings and the grain of felicity. Bar-o bar (goodness and bounty) signifies good harvests and valuable yields, as if Mowlana is saying: if you wish to benefit from this boundless treasure and reap good fortune, the path is never to separate for a moment from your ham-dardān (fellow-sufferers or those who share a spiritual pain).
These ham-dardān are precisely the "thirsty ones for truth" (teshnegān-e haqīqat) and the "pain-afflicted" (dardmandān) whose suffering and thirst Mowlana repeatedly emphasizes. "Seek not less water, but rather cultivate thirst, so that water may well up from above and below." This 'pain' is not a physical ailment, but the pain of seeking truth, the pain of separation from one's origin, and the longing for reunion.
From Mowlana's perspective, this companionship with fellow-sufferers is not merely a simple ethical recommendation; it is a necessary condition for acquiring bar-o bar from the storehouse of the unseen. One who lacks the 'pain' of truth, even if witnessing great miracles, will not believe, much like Abu Jahl: "Since Abu Jahl was not of the companions of pain, he saw a hundred splitting moons and did not believe." But the pain-afflicted, even if truth is intended to be hidden from them, will grasp it: "A pain-afflicted one whose platter fell from the roof, we concealed truth from him, but it remained not hidden."
Mowlana sternly warns that even "half an hour" of separation from these ham-dardān — those who are seekers and thirsty — has severe consequences. Immediately upon severing ties with these spiritual aids and companions, one becomes afflicted with bēʾs al-qarīn (the evil companion or associate). This expression, drawn from the Quran, refers to one who, by turning away from God's remembrance, acquires a devilish or misguided companion. This implies that such a person not only loses their own way but also attracts misguided company or joins them. This is a spiritual law: unsuccessful people often gather together, wishing others to be equally unsuccessful. Conversely, the successful, the pain-afflicted, and the truth-seekers must accompany one another.
Mowlana's emphasis on talab (seeking or quest) is not just a moral strategy but also imparts meaning to life itself. A life without quest, without talab, descends into routine, repetition, and emptiness. But talab drives a person forward, thirsty, giving meaning to life. The ham-dardān are those who keep this flame of quest alive. I believe Mowlana himself is one of our great ham-dardān, who, with the pain of love, the pain of truth, and the pain of reunion, has opened the way for us. Woe to him who follows the 'pain-less,' for absolute 'pain-lessness' draws a person towards the animal pole.
Key takeaways
- To gain spiritual blessings and bounty (bar-o bar), one must maintain companionship with sincere seekers and those thirsty for truth (ham-dardān).
- The 'pain' (dard) in this context signifies a profound yearning and burning desire for truth and spiritual union, not physical suffering.
- Even a brief separation from fellow-seekers leads to entanglement with bēʾs al-qarīn (an evil companion or influence), diverting one from the true path.
- The quest (talab) for truth liberates life from emptiness and routine, imbuing it with profound meaning.
- Mowlana identifies himself as one of these ham-dardān, guiding others through his own experience of the pain of love and truth.
Sources: d6-s60 · 54:50 d6-s60 · 58:27 d6-s60 · 1:01:10 d6-s60 · 1:03:05 d6-s61 · 00:51
به زبانِ تو — Вашою мовою · AI
Обговорення — Запитайте про цей бейт — відповіді з «Маснаві», кожен вірш цитується
Ваша розмова залишається на цьому пристрої, доки ви нею не поділитеся.
Про що питали читачі0
Ще ніхто не ділився запитаннями — ваше може бути першим.