Читати› Daftar 6› Уподібнення недбалого, який марнує життя і починає каятися та просити прощення в момент смерті в цій скруті, до шиїтів Алеппо, які щороку проводять тазію в дні Ашури біля Антіохійських воріт, та прибуття подорожуючого поета з подорожі та його запитання: «Що це за крик та тазія?»› Бейт 779
M6:779 — ناله و نوحه کنند اندر بکا / شیعه عاشورا برای کربلا
M6:779
Значення · به زبانِ تو — Вашою мовою · AI
این بیت صحنهٔ عزاداری شیعیان حلب در روز عاشورا را توصیف میکند که برای مصیبت کربلا با گریه و شیون، ناله و سوگواری میکنند.
این بیت بخشی از مقدمهٔ داستانی طولانی است که در آن مولانا قصد دارد غفلت انسان را نقد کند. او صحنهای را ترسیم میکند: در شهر حلب، شیعیان هر سال در روز عاشورا برای شهادت امام حسین و یارانش در کربلا جمع میشوند و با شور و حرارت به عزاداری، گریه و نوحهخوانی میپردازند. این بیت به سادگی این عمل را توصیف میکند و زمینه را برای ورود یک شاعر غریبه به داستان فراهم میآورد. این شاعر که از ماجرا بیخبر است، با دیدن این غوغای عظیم، گمان میکند که شخص مهمی به تازگی در شهر از دنیا رفته و نمیداند که این سوگواری برای رویدادی است که قرنها پیش اتفاق افتاده است. مولانا از این تأخیر و «سوگواری برای گذشته» به عنوان نمادی برای نقد کسانی استفاده میکند که عمر خود را به غفلت میگذرانند و تنها در لحظهٔ مرگ به فکر توبه و جبران میافتند؛ یعنی برای «خودِ» از دست رفتهشان سوگواری میکنند، در حالی که دیگر خیلی دیر شده است.
- بکا
- گریه، گریستن
- اندر
- در، داخلِ
Обговорення — Запитайте про цей бейт — відповіді з «Маснаві», кожен вірш цитується
Ваша розмова залишається на цьому пристрої, доки ви нею не поділитеся.
Про що питали читачі0
Ще ніхто не ділився запитаннями — ваше може бути першим.