Диван Шамса› Газель 1146› Бейт 2 ← попередній · наступний →

Диван Шамса · غزل شمارهٔ ۱۱۴۶

  1. لبم که نام تو گوید به باده‌اش خوش کن سرم خمار تو دارد به مستیش تو بخار

G1146:2

Вашою мовою

Перекладу вашою мовою ще немає — він створюється для всієї газелі одразу:

Пояснення до цього бейта

Ще не написано — це докладний розбір цього бейта в контексті його газелі:

Вся газель ↗

  1. 1 مرا بگاه ده ای ساقی کریم عقار·که دوش هیچ نخفتم ز تشنگی و خمار
  2. 2 لبم که نام تو گوید به باده‌اش خوش کن·سرم خمار تو دارد به مستیش تو بخار
  3. 3 بریز باده بر اجسامم و بر اعراضم·چنانک هیچ نماند ز من رگی هشیار
  4. 4 وگر خراب شوم من بود رگی باقی·چو جغد هل که بگردد در این خراب دیار
  5. 5 چو لاله زار کن این دشت را به باده لعل·روا مدار که موقوف داریم به بهار
  6. 6 ز توست این شجره و خرقه‌اش تو دادستی·که از شراب تو اشکوفه کرده‌اند اشجار
  7. 7 مرا چو مست کنی زین شجر برآرم سر·به خنده دل بنمایم به خلق همچو انار
  8. 8 مرا چو وقف خرابات خویش کردستی·توام خراب کنی هم تو باشیم معمار
  9. 9 بیار رطل گران تا خمش کنم پی آن·نه لایقست که باشد غلام تو مکثار

ganjoor: sh1146 · public domain