Диван Шамса› Газель 2510› Бейт 3 ← попередній · наступний →
Диван Шамса · غزل شمارهٔ ۲۵۱۰
- مگر کوری بود کان دم نسازد خویشتن را کرّ که تا باشدکه واگوید سخن آن کان زیبایی
G2510:3
Вашою мовою
Перекладу вашою мовою ще немає — він створюється для всієї газелі одразу:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Пояснення до цього бейта
Ще не написано — це докладний розбір цього бейта в контексті його газелі:
Вся газель ↗
- 1 مرا پرسید آن سلطان به نرمی و سخنخایی·عجب امسال ای عاشق بدان اقبالگه آیی
- 2 برای آنک واگوید؛ نمودم گوش کَرّانه·که یعنی: من گران گوشم! سخن را بازفرمایی؟
- 3 مگر کوری بود کان دم نسازد خویشتن را کرّ·که تا باشدکه واگوید سخن آن کان زیبایی
- 4 شهم دریافت بازی را، بخندید و بگفت این را·بدان کس گو که او باشد چو تو بیعقل و هیهایی
- 5 یکی حمله دگر چون کرّ ببردم گوش و سر پیشش·بگفتا شید آوردی تو جز استیزه نفزایی
- 6 چو دعویِ کری کردم، جواب و عذر چون گویم·همه درهام شد بسته، بدان فرهنگ و بدرایی
- 7 به دربانش نظر کردم که یک نکته درافکن تو·بپرسیدش ز نام من؛ بگفتا گیج و سودایی
- 8 نظر کردم دگربارش که اندر کش به گفتارش·که شاگرد درِ اویی، چو او عیّار سیمایی
- 9 مرا چشمک زد آن دربان که تو او را نمیدانی·که حیلتگر به پیش او نبیند غیر رسوایی
- 10 مکن حیلت که آن حلوا گَهی در حلق تو آید·که، جوشی بر سرِ آتش مثال دیگِ حلوایی
ganjoor: sh2510 · public domain