پڑھیے› دفتر ۱› خلیفہ کا تحفہ قبول کرنا اور اس تحفے اور اس گھڑے سے کمال بے نیازی کے ساتھ عطاء فرمانا› بیت ۲۸۶۸
M1:2868 — کل عالم را سبو دان ای پسر / کاو بود از علم و خوبی تا بهسر
M1:2868
معنی و شرح · به زبانِ تو — آپ کی زبان · AI
این بیت کل جهان هستی را به کوزهای تشبیه میکند که از علم و خوبی خداوند لبریز شده است.
مولانا پس از پایان داستان مرد عرب و خلیفه، شروع به نتیجهگیری عرفانی میکند. در این داستان، مرد عرب کوزهای آب از چاه بیابان به خلیفه که در کنار رود پرآب دجله است هدیه میدهد. خلیفه با بزرگواری هدیه ناچیز او را میپذیرد و کوزهاش را پر از طلا میکند.
در اینجا، مولانا آن داستان را به یک تمثیل بزرگتر تبدیل میکند. او به خواننده میگوید: «ای پسر» (یعنی ای سالک راه حقیقت)، کل عالم را مانند همان کوزه (سبو) ببین. این کوزهٔ عالم، از بالا تا پایین (تا به سر) از «علم و خوبی» پر شده است. این علم و خوبی، همان صفات و تجلیات خداوند است. همانطور که کوزهٔ مرد عرب حاوی آب بود، کوزهٔ عالم هم حاوی ظهور و تجلیات الهی است.
این بیت مقدمهای است برای ابیات بعدی که توضیح میدهند این خوبی و زیبایی عالم، تنها قطرهای از «دجلهٔ خوبی» خداوند است. در واقع، آفرینش و تمام زیباییها و دانشهای موجود در آن، جلوهای از کمالات بینهایت حق است که در قالب این «کوزه» (جهان) به ظهور رسیده است.
- سبو
- کوزه، ظرف سفالی برای آب
- دان
- بدان، فرض کن
- کاو
- که او
- تا بهسر
- تا لبه، کاملاً پر، لبریز
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.