M4:1411 — کاشکی او آشنا ناموختی / تا طمع در نوح و کشتی دوختی

جلسهٔ 18 — [10:20:00] حکمت بی‌سوادی پیامبران و ابلهی عارفانه

و مثال خیلی خوبی هم که مولانا می‌زنه اونجا همینه. می‌گوید که وقتی که آب همه جا رو گرفت و سیل زمین رو برداشت و همه در شرف غرق شدن بودن، نوح به پسرش کنعان گفت که بیا سوار کشتی شو. «لا عاصم الیوم من امر الله». امروز هیچ کس نجات پیدا نخواهد کرد. پسر نوح گفت چی؟ گفت: «سآوی الی جبل یعصمنی من الماء». گفت می‌رم بالای کوه تا مرا از غرق شدن نجات ببخشه. مولانا می‌گه چی؟

جلسهٔ 18 — [10:20:00] حکمت بی‌سوادی پیامبران و ابلهی عارفانه

جلسهٔ 25 — [00:49:15] عقل قربان کردن در پیش مصطفی

منت نوح هم چرا باید کشید؟

جلسهٔ 25 — [00:55:07] منت خدا بر اولیا و علم وحی دل

بعد ادامه می‌ده: