پڑھیے› دفتر ۵› اس کنیز کا قصہ جو خاتون کے گدھے سے شہوت رانی کرتی تھی اور اس نے اسے بکری اور ریچھ کی طرح انسانی شہوت رانی سکھائی تھی۔ اور گدھے کے قضیب میں ایک کدو ڈال دیتی تھی تاکہ وہ حد سے تجاوز نہ کرے۔ خاتون کو اس کا علم ہو گیا لیکن اس نے کدو کی باریکی کو نہ دیکھا۔ اس نے کنیز کو بہانے سے دور بھیج دیا اور خود گدھے کے ساتھ کدو کے بغیر جمع ہو گئی اور رسوائی کے ساتھ ہلاک ہو گئی۔ کنیز شام کو واپس آئی اور نوحہ کیا کہ اے میری جان اور اے میری آنکھوں کی روشنی، تو نے کیر تو دیکھا کدو نہ دیکھا، ذکر تو دیکھا وہ دوسرا نہ دیکھا۔ کل ناقص ملعون، یعنی ہر ناقص نظر اور سمجھ ملعون ہے، ورنہ ظاہری ناقص جسم والے مرحوم ہیں، ملعون نہیں۔ پڑھو لیس علی الاعمی حرج، یعنی حرج کی نفی کی اور لعنت کی نفی اور عتاب و غضب کی۔› بیت ۱۳۷۳
M5:1373 — چون بخوردی میکشد سوی حرم / دخل را خرجی بباید لاجرم
M5:1373
معنی و شرح · به زبانِ تو — آپ کی زبان · AI
غریزهٔ جنسی، که از نیروی حاصل از غذا خوردن سرچشمه میگیرد، یک نیاز طبیعی است و باید از راه درست و مشروع (ازدواج) برآورده شود؛ همانطور که هر درآمدی، خرجی متناسب با خود را ایجاب میکند.
این بیت در ادامهٔ توصیهٔ مولانا برای کنترل شهوت آمده است. او پیشتر گفته بود که برای مهار این غریزه یا باید کمتر خورد (یعنی ورودی و انرژی بدن را کم کرد) یا ازدواج کرد. این بیت، منطق این توصیه را روشن میکند.
مولانا شهوت را به یک معادلهٔ اقتصادی ساده تشبیه میکند: غذا خوردن مانند «دخل» یا درآمد است که به بدن انرژی و قوه میدهد. این انرژی باید به طریقی «خرج» یا هزینه شود. قویترین و طبیعیترین مجرای این هزینه، غریزهٔ جنسی است که شاعر با کنایهٔ «کشیدن به سوی حرم» (تمایل به همنشینی با همسر) به آن اشاره میکند. پیام اصلی این است که شهوت یک نیروی طبیعی و برآمده از نیازهای اولیهٔ جسم است و نباید آن را سرکوب یا انکار کرد، بلکه باید آن را از راه مشروع و سالم مدیریت نمود.
این نگاه واقعبینانه، در تضاد با ریاضتهای افراطی قرار میگیرد. مولانا نمیگوید شهوت را نابود کن، بلکه میگوید آن را به رسمیت بشناس و برایش راهی درست، یعنی ازدواج («نکاح»)، پیدا کن. در غیر این صورت، این انرژی مهارنشده، همانطور که در داستان کنیزک و خاتون دیده میشود، به شکلی ویرانگر و نامشروع طغیان خواهد کرد. بنابراین، بیت تأکیدی است بر ضرورت مدیریت غرایز طبیعی از طریق راههای شرعی و عقلی.
- حرم
- در اینجا به معنی اندرونی، بخش زنان خانه و کنایه از همسر و رابطهٔ زناشویی است.
- دخل
- درآمد، ورودی، کنایه از خوردن و کسب انرژی.
- خرج
- هزینه، خروجی، کنایه از مصرف انرژی از طریق غریزهٔ جنسی.
- لاجرم
- ناچار، ناگزیر، حتماً.
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.