دیوانِ شمس› غزل ۱۰۳۷› بیت ۲ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۰۳۷
- از دلشده زار چو زاری بشنیدند از خاک برآمد به تماشا گل و گلزار
G1037:2
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 گیرم که بود میر تو را زر به خروار·رخساره چون زر ز کجا یابد زردار
- 2 از دلشده زار چو زاری بشنیدند·از خاک برآمد به تماشا گل و گلزار
- 3 هین جامه بکن زود در این حوض فرورو·تا بازرهی از سر و از غصه دستار
- 4 ما نیز چو تو منکر این غلغله بودیم·گشتیم به یک غمزه چنین سغبه دلدار
- 5 تا کی شکنی عاشق خود را تو ز غیرت·هل تا دو سه ناله بکند این دل بیمار
- 6 نی نی مهلش زانک از آن ناله زارش·نی خلق زمین ماند و نی چرخه دوار
- 7 امروز عجب نیست اگر فاش نگردد·آن عالم مستور به دستوری ستار
- 8 باز این دل دیوانه ز زنجیر برون جست·بدرید گریبان خود از عشق دگربار
- 9 خامش که اشارت ز شه عشق چنین است·کز صبر گلوی دل و جان گیر و بیفشار
ganjoor: sh1037 · public domain