پوری غزل ↗

1. 1 بهر شهوت جان خود را می‌دهی همچون ستور·وز برای جان خود که می‌دهی وانگه به زور
2. 2 می‌ستانی از خسان تا وادهی ده چارده·در هوای شاهدی و لقمه‌ای ای بی‌حضور
3. 3 آن سبدکش می‌کشد آن لقمه‌ها را تون به تون·می‌دواند مرده کش مر شاهدت را گور گور
4. 4 لقمه‌ات مردار آمد شاهدت هم مرده‌ای·در میان این دو مرده چون نمی‌باشی نَفور ؟
5. 5 چشم آخُر را ببند و چشم آخِر برگشا·آخر هر چیز بنگر تا بگیرد چشم نور