پوری غزل ↗

1. 1 به خدمت لبت آمد به انتجاع شکر·که از لب شکرین بخش یک دو صاع شکر
2. 2 تو ارتقا به سخا جو مگو نه گو آری·نظر مکن که نیی یافت ارتفاع شکر
3. 3 لب تو است که شکر ز عین او روید·نه منتظر که رسید نسیه از بقاع شکر
4. 4 شکر به وقت شکر خوردنت نصیبی یافت·که بر مذاق دهان‌ها بود مطاع شکر
5. 5 ببسته‌ای دو لب امروز زان همی‌ترسم·که از غم تو بماند ز انتفاع شکر
6. 6 زهی نبات که دارد لب تو کز وی شد·امیر جمله نباتات بی‌نزاع شکر
7. 7 دهان ببندم و بسته شکر همی‌خایم·که تا به جان برسد خوش به ابتلاع شکر