دیوانِ شمس› غزل ۱۲۱۷› بیت ۴ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۱۷
- باده خوری مست شوی بیدل و بیدست شوی بیست سلامت بودش درکشدش خوش خوردش
G1217:4
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 الحذر از عشق حذر هر کی نشانی بودش·گر بستیزد برود عشق تو برهم زندش
- 2 از دل و جان برکندش لولی و منبل کندش·سیل درآید چو گیا هر طرفی میبردش
- 3 اوست یقین رهزن تو خون تو در گردن تو·دور شو از خیر و شرش دور شو از نیک و بدش
- 4 باده خوری مست شوی بیدل و بیدست شوی·بیست سلامت بودش درکشدش خوش خوردش
- 5 پای در این جوی نهی تا به قیامت نرهی·هر که در این موج فتد تا لب دریا کشدش
- 6 گول شود هول شود وز همه معزول شود·دست نگیرد هنرش سود ندارد خردش
- 7 ای دم تو دام خمش بیگنهان را بمکش·ای رخ تو باده هش مست کند تا ابدش
ganjoor: sh1217 · public domain