پوری غزل ↗

1. 1 یار نخواهم که بود بدخو و غمخوار و تُرش·چون لحد و گور مغان تنگ و دل افشار و ترش
2. 2 یار چو آیینه بود، دوست چو لوزینه بود·ساعت یاری نبود خایف و فرّار و تُرش
3. 3 هر کی بود عاشق خود پنج نشان دارد بد·سخت دل و سست قدم کاهل و بی‌کار و ترش
4. 4 ور چشمش بیش بود هم تُرشی بیش کند·دان مثل بیشی او سرکهٔ بسیار ترش
5. 5 بس کن شرح ترشان، این قدری بهر نشان·کی طلبد در دل و جان طبع شکربار ترش؟!