پوری غزل ↗

1. 1 آن یار ترش رو را این سوی کشانیدش·زین ساغر خندان رو جامی بچشانیدش
2. 2 زین باده نخوردست او زان بارد و سردست او·با این همه بدهیدش جامی بپزانیدش
3. 3 او سرکه چرا آرد غوره ز چه افشارد·زان زهر همی‌بارد تا جمله بدانیدش
4. 4 آن باده انگوری نفزاید جز کوری·پهلوی چنین باده بالله منشانیدش
5. 5 باشد بودش سکته در گور نباید کرد·زین آب خضر یک کف در حلق چکانیدش