پوری غزل ↗

1. 1 هنگام صبوح آمد ای مرغ سحرخوانش·با زهره درآ گویان در حلقه مستانش
2. 2 هر جان که بود محرم بیدار کنش آن دم·وان کو نبود محرم تا حشر بخسبانش
3. 3 می‌گو سخنش بسته در گوش دل آهسته·تا کفر به پیش آرد صد گوهر ایمانش
4. 4 یک برق ز عشق شه بر چرخ زند ناگه·آتش فتد اندر مه برهم زند ارکانش
5. 5 آن جا که عنایت‌ها بخشید ولایت‌ها·آن جا چه زند کوشش آن جا چه بود دانش
6. 6 آن جا که نظر باشد هر کار چو زر باشد·بی‌دست برد چوگان هر گوی ز میدانش
7. 7 شمس الحق تبریزی کو هر دل بی‌دل را·می‌آرد و می‌آرد تا حضرت سلطانش