پوری غزل ↗

1. 1 آن مایی همچو ما دلشاد باش·در گلستان همچو سرو آزاد باش
2. 2 چون ز شاگردان عشقی ای ظریف·در گشاد دل چو عشق استاد باش
3. 3 گر غمی آید گلوی او بگیر·داد از او بستان امیر‌ داد باش
4. 4 جان تو مست است در بزم احد·تن میان خلق گو آحاد باش
5. 5 گاه با شیرین چو خسرو خوش بخند·گه ز هجرش کوه‌کن فرهاد باش
6. 6 گه نشاط انگیز همچون گلشنش·گه چو بلبل نال و خوش‌فریاد باش
7. 7 پیش سروش چون خرامد‌، خاک باش·چون گلش عنبر فشانَد‌، باد باش
8. 8 حاصل اینست ای برادر چون فلک·در جهان کهنه نوبنیاد باش
9. 9 در میان خارها چون خارپشت·سر درون و شادمان و راد باش