دیوانِ شمس› غزل ۱۲۶۲› بیت ۲ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۶۲
- گر رخت خویش خواهد ما رخت او دهیمش ور قلعهها درآید ویرانهها کنیمش
G1262:2
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 گر جان به جز تو خواهد از خویش برکنیمش·ور چرخ سرکش آید بر همدگر زنیمش
- 2 گر رخت خویش خواهد ما رخت او دهیمش·ور قلعهها درآید ویرانهها کنیمش
- 3 گر این جهان چو جانست ما جان جان جانیم·ور این فلک سر آمد ما چشم روشنیمش
- 4 بیخ درخت خاکست وین چرخ شاخ و برگش·عالم درخت زیتون ما همچو روغنیمش
- 5 چون عشق شمس تبریز آهن ربای باشد·ما بر طریق خدمت مانند آهنیمش
ganjoor: sh1262 · public domain