دیوانِ شمس غزل ۱۲۶۹ بیت ۷ → پچھلا

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۶۹

  1. دم مزن ای جان دم مزن ای جان برخور کآمد روز مبارک کیست مبارک کیست مبارک آن که ببیند هم ز پگاهش

G1269:7

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 آینه‌ام من آینه‌ام من تا که بدیدم روی چو ماهش·چشم جهانم چشم جهانم تا که بدیدم چشم سیاهش
  2. 2 چرخ زمین شد چرخ زمین شد جنت مأوی راحت جان‌ها·تا که برآمد تا که برآمد بر که جودی خیل و سپاهش
  3. 3 پشت قوی شد پشت قوی شد اختر دولت عدل و عنایت·چون نشود شه چون نشود شه آنک تو باشی پشت و پناهش
  4. 4 شوره زمینی شوره زمینی کز تو کشد او آب بهاری·سبزتر آمد سبزتر آمد از همه جاها کشت و گیاهش
  5. 5 روی چو ماهت روی چو ماهت بست گرو دی با مه و اختر·گشت گروگان گشت گروگان ماه و سما را زلف سیاهش
  6. 6 سلسله جنبان سلسله جنبان گشت برادر این دل مجنون·چون بنشورد چون بنشورد آن مجنون کش شد سر ماهش
  7. 7 دم مزن ای جان دم مزن ای جان برخور کآمد روز مبارک·کیست مبارک کیست مبارک آن که ببیند هم ز پگاهش

ganjoor: sh1269 · public domain