پوری غزل ↗

1. 1 خواجه غلط کرده‌ای در صفت یار خویش·سست گمان بوده‌ای عاقبت کار خویش
2. 2 در هوس گلرخان سست زنخ گشته‌ای·های اگر دیدیی روی چو گلنار خویش
3. 3 راه زنان عشق را مرگ لقب کرده‌اند·تا تو بلنگی ز بیم از ره و رفتار خویش
4. 4 گوش بنه تا که من حلقه به گوشت کنم·هستم از آن حلقه من سیر ز گفتار خویش
5. 5 پیش من آ که خوشم تا به برت درکشم·چون ز توام می‌رسد تحفه دلدار خویش