دیوانِ شمس› غزل ۱۲۸› بیت ۲ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۸
- آن مه که ز ما نهان همیشد رخ بر رخ ما نهاد بیما
G128:2
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 ما را سفری فتاد بیما·آن جا دل ما گشاد بیما
- 2 آن مه که ز ما نهان همیشد·رخ بر رخ ما نهاد بیما
- 3 چون در غم دوست جان بدادیم·ما را غم او بزاد بیما
- 4 ماییم همیشه مست بیمی·ماییم همیشه شاد بیما
- 5 ما را مکنید یاد هرگز·ما خود هستیم یاد بیما
- 6 بی ما شدهایم شاد گوییم·ای ما که همیشه باد بیما
- 7 درها همه بسته بود بر ما·بگشود چو راه داد بیما
- 8 با ما دل کیقباد بندهست·بندهست چو کیقباد بیما
- 9 ماییم ز نیک و بد رهیده·از طاعت و از فساد بیما
ganjoor: sh128 · public domain