پوری غزل ↗

1. 1 مدارم یک زمان از کار فارغ·که گردد آدمی غمخوار فارغ
2. 2 چو فارغ شد غم او را سخره گیرد·مبادا هیچ کس ای یار فارغ
3. 3 قلندر گرچه فارغ می‌نماید·ولیکن نیست در اسرار فارغ
4. 4 ز اول می‌کشد او خار بسیار·همه گل گشت و گشت از خار فارغ
5. 5 چو موری دانه‌ها انبار می‌کرد·سلیمان شد شد از انبار فارغ
6. 6 چو دریاییست او پرکار و بی‌کار·از او گیرند و او ز ایثار فارغ
7. 7 قلندر هست در کشتی نشسته·روان در را و از رفتار فارغ
8. 8 در این حیرت بسی بینی در این راه·ز کشتی و ز دریابار فارغ
9. 9 به یاد بحر مست از وهم کشتی·نشسته احمقی بسیار فارغ