دیوانِ شمس غزل ۱۳۵۲ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · G1352 · ۷ اشعار

غزل شمارهٔ ۱۳۵۲

کسی بھی بیت کو اس کے اپنے صفحے کے لیے کھولیے — مفہوم، شرح، مشکل الفاظ۔

  1. G1352:1 چند از این قیل و قال عشق پرست و ببالتا تو بمانی چو عشق در دو جهان بی‌زوال
  2. G1352:2 چند کشی بار هجر غصه و تیمار هجرخاصه که منقار هجر کند تو را پر و بال
  3. G1352:3 آه ز نفس فضول آه ز ضعف عقولآه ز یار ملول چند نماید ملال
  4. G1352:4 آن که همی‌خوانمش عجز نمی‌دانمشتا که بترسانمش از ستم و از وبال
  5. G1352:5 جمله سؤال و جواب زوست منم چون ربابمی‌زندم او شتاب زخمه که یعنی بنال
  6. G1352:6 یک دم بانگ نجات یک دم آواز ماتمی‌زند آن خوش صفات بر من و بر وصف حال
  7. G1352:7 تصلح میزاننا تحسن الحانناتذهب احزاننا انت شدید المحال

ganjoor: sh1352 · public domain