دیوانِ شمس غزل ۱۳۵۲ بیت ۱ اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۳۵۲

  1. چند از این قیل و قال عشق پرست و ببال تا تو بمانی چو عشق در دو جهان بی‌زوال

G1352:1

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 چند از این قیل و قال عشق پرست و ببال·تا تو بمانی چو عشق در دو جهان بی‌زوال
  2. 2 چند کشی بار هجر غصه و تیمار هجر·خاصه که منقار هجر کند تو را پر و بال
  3. 3 آه ز نفس فضول آه ز ضعف عقول·آه ز یار ملول چند نماید ملال
  4. 4 آن که همی‌خوانمش عجز نمی‌دانمش·تا که بترسانمش از ستم و از وبال
  5. 5 جمله سؤال و جواب زوست منم چون رباب·می‌زندم او شتاب زخمه که یعنی بنال
  6. 6 یک دم بانگ نجات یک دم آواز مات·می‌زند آن خوش صفات بر من و بر وصف حال
  7. 7 تصلح میزاننا تحسن الحاننا·تذهب احزاننا انت شدید المحال

ganjoor: sh1352 · public domain