دیوانِ شمس غزل ۱۳۵۷ بیت ۴ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۳۵۷

  1. بگوید آب ز من رسته‌ای به من آیی به آخر آن جا آیی که بوده‌ای اول

G1357:4

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 پیام کرد مرا بامداد بحر عسل·که موج موج عسل بین به چشم خلق غزل
  2. 2 به روزه دار نیاید ز آب جز بانگی·ولیک عاقبت آن بانگ هم رسد به عمل
  3. 3 سماع شرفه آبست و تشنگان در رقص·حیات یابی از این بانگ آب اقل اقل
  4. 4 بگوید آب ز من رسته‌ای به من آیی·به آخر آن جا آیی که بوده‌ای اول
  5. 5 به جان و سر که از این آب بر سر ار ریزد·هزار طره بروید ز مشک بر سر کل
  6. 6 شراب خوار که نامیخت با شراب این آب·کشد خمار پیاپی تو باش لاتعجل

ganjoor: sh1357 · public domain