دیوانِ شمس› غزل ۱۳۹۰› بیت ۵ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۳۹۰
- من نور پاکم ای پسر! نه مشت خاکم مختصر آخر صدف من نیستم، من دُرّ شهوار آمدم
G1390:5
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 باز آمدم، باز آمدم، از پیش آن یار آمدم·در من نگر، در من نگر، بهر تو غمخوار آمدم
- 2 شاد آمدم، شاد آمدم، از جمله آزاد آمدم·چندین هزاران سال شد تا من به گفتار آمدم
- 3 آن جا روم، آن جا روم، بالا بُدم، بالا روم·بازم رهان، بازم رهان، کاین جا به زنهار آمدم
- 4 من مرغ لاهوتی بُدم، دیدی که ناسوتی شدم·دامش ندیدم ناگهان، در وی گرفتار آمدم
- 5 من نور پاکم ای پسر! نه مشت خاکم مختصر·آخر صدف من نیستم، من دُرّ شهوار آمدم
- 6 ما را به چشم سَر مبین، ما را به چشم سِر ببین·آن جا بیا ما را ببین، کاین جا سبکبار آمدم
- 7 از چار مادر برترم وز هفت آبا نیز هم·من گوهر کانی بدم، کاین جا به دیدار آمدم
- 8 یارم به بازار آمدهست چالاک و هشیار آمدهست·ور نه به بازارم چه کار؟ وی را طلبکار آمدم
- 9 ای شمس تبریزی نظر در کل عالم کی کنی؟·کاندر بیابان فنا جان و دل افگار آمدم
ganjoor: sh1390 · public domain