پوری غزل ↗

1. 1 چو رعد و برق می خندد ثنا و حمد می خوانم·چو چرخ صاف پرنورم به گرد ماه گردانم
2. 2 زبانم عقده‌ای دارد چو موسی من ز فرعونان·ز رشک آنک فرعونی خبر یابد ز برهانم
3. 3 فروبندید دستم را چو دریابید هستم را·به لشکرگاه فرعونی که من جاسوس سلطانم
4. 4 نه جاسوسم نه ناموسم من از اسرار قدوسم·رها کن چونک سرمستم که تا لافی بپرانم
5. 5 ز باده باد می خیزد که باده باد انگیزد·خصوصا این چنین باده که من از وی پریشانم
6. 6 همه زهاد عالم را اگر بویی رسد زین می·چه ویرانی پدید آید چه گویم من نمی‌دانم
7. 7 چه جای می که گر بویی از آن انفاس سرمستان·رسد در سنگ و در مرمر بلافد کآب حیوانم
8. 8 وجود من عزبخانه‌ست و آن مستان در او جمعند·دلم حیران کز ایشانم عجب یا خود من ایشانم
9. 9 اگر من جنس ایشانم وگر من غیر ایشانم·نمی‌دانم همین دانم که من در روح و ریحانم