دیوانِ شمس› غزل ۱۴۴۹› بیت ۸ → پچھلا
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۴۴۹
- خواهم که ز باد می آتش بفروزانی خواهم که ز آب خود چون خاک کنی پستم
G1449:8
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 زان می که ز بوی او شوریده و سرمستم·دریاب مرا ساقی والله که چنینستم
- 2 ای ساقی مست من بنگر به شکست من·ای جسته ز دست من دریاب کز آن دستم
- 3 بشکست مرا دامت بشکستم من جامت·مستی تو و مستی من بشکستی و بشکستم
- 4 ای جان و دل مستان بستان سخنم بستان·گویی که نه ای محرم هستم به خدا هستم
- 5 پر کن ز می پیشین بنشین بر من بنشین·بنشین که چنین وقتی در خواب همیجستم
- 6 جان و سر تو یارا بر نقد بزن ما را·مفریب و مگو فردا بردارم و بفرستم
- 7 والله که بنگذارم دست از تو چرا دارم·تا لاف زنی گویی کز عربده وارستم
- 8 خواهم که ز باد می آتش بفروزانی·خواهم که ز آب خود چون خاک کنی پستم
ganjoor: sh1449 · public domain