پوری غزل ↗

1. 1 آخر از هجران به وصلش دررسیدستی دلا·صد هزاران سرّ ِ سرّ ِجان شنیدستی دلا
2. 2 از ورای پرده‌ها تو گشته‌ای چون می از او·پرده‌ی خوبانِ مه‌رو را دریدستی دلا
3. 3 از قوامِ قامتش در قامتِ تو کژ بماند·همچو چنگ از بهر سروِ تَر خمیدستی دلا
4. 4 ز آن‌سویِ هست و عدم چون خاصِ خاصِ خسروی !·همچو ادبیران چه در هستی خزیدستی دلا ؟
5. 5 بازِ جانی شِسته‌ای بر ساعدِ خسرو به ناز·پای‌بندت با وی است ار چه پریدستی دلا
6. 6 ور نباشد پای‌بندت تا نپنداری که تو·از چنان آرام ِ جان‌ها دررمیدستی دلا
7. 7 بلک چون ماهی به دریا بلک چون قالب به جان·در هوای عشق آن شه آرمیدستی دلا
8. 8 چون تو را او شاه از شاهان عالم برگزید·تو ز قرآن گزینش برگزیدستی دلا
9. 9 چون لبِ اقبالِ دولت تو گزیدی باک نیست·گر ز زخمِ خشم دستِ خود گزیدستی دلا
10. 10 پای خود بر چرخ تا ننهی تو از عزت از آنک·در رکابِ صدرِ شمس الدین دویدستی دلا
11. 11 تو ز جام ِخاصِ شاهان تا نیاشامی مدام·کز مدامِ شمس تبریزی چشیدستی دلا