دیوانِ شمس غزل ۱۴۹۲ بیت ۳ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۴۹۲

  1. چون ابر بسی اشک در این خاک فشاندیم وز ابر گذشتیم و بدان ماه رسیدیم

G1492:3

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 بار دگر از راه سوی چاه رسیدیم·وز غربت اجسام بالله رسیدیم
  2. 2 با اسب بدان شاه کسی چون نرسیده‌ست·ما اسب بدادیم و بدان شاه رسیدیم
  3. 3 چون ابر بسی اشک در این خاک فشاندیم·وز ابر گذشتیم و بدان ماه رسیدیم
  4. 4 ای طبل زنان نوبت ما گشت بکوبید·وی ترک برون آ که به خرگاه رسیدیم
  5. 5 یک چند چو یوسف به بن چاه نشستیم·زان سر رسن آمد به سر چاه رسیدیم
  6. 6 ما چند صنم پیش محمد بشکستیم·تا در صنم دلبر دلخواه رسیدیم
  7. 7 نزدیکتر آیید که از دور رسیدیم·و احوال بپرسید که از راه رسیدیم

ganjoor: sh1492 · public domain