دیوانِ شمس› غزل ۱۴۹۲› بیت ۳ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۴۹۲
- چون ابر بسی اشک در این خاک فشاندیم وز ابر گذشتیم و بدان ماه رسیدیم
G1492:3
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 بار دگر از راه سوی چاه رسیدیم·وز غربت اجسام بالله رسیدیم
- 2 با اسب بدان شاه کسی چون نرسیدهست·ما اسب بدادیم و بدان شاه رسیدیم
- 3 چون ابر بسی اشک در این خاک فشاندیم·وز ابر گذشتیم و بدان ماه رسیدیم
- 4 ای طبل زنان نوبت ما گشت بکوبید·وی ترک برون آ که به خرگاه رسیدیم
- 5 یک چند چو یوسف به بن چاه نشستیم·زان سر رسن آمد به سر چاه رسیدیم
- 6 ما چند صنم پیش محمد بشکستیم·تا در صنم دلبر دلخواه رسیدیم
- 7 نزدیکتر آیید که از دور رسیدیم·و احوال بپرسید که از راه رسیدیم
ganjoor: sh1492 · public domain