پوری غزل ↗

1. 1 بیا کز غیر تو بیزار گشتم·وگر خفته بُدَم بیدار گشتم
2. 2 بیا ای جان که تا روز قیامت·مقیم خانهٔ خمار گشتم
3. 3 ز پرّ و بال خود گل را فشانَد·به کوه قاف خود طیّار گشتم
4. 4 تُرُش دیدم جهانی را من از ترس·در آن دوشاب چون آچار گشتم
5. 5 عقیده این چنین سازید شیرین·که من زین خمره شکربار گشتم
6. 6 یکی چندی بریدم من از اغیار·کنون با خویشتن اغیار گشتم
7. 7 ز حال دیگران عبرت گرفتم·کنون من عبره الابصار گشتم
8. 8 بیا ای طالب اسرار عالم·به من بنگر که من اسرار گشتم
9. 9 بدان بسیار پیچید این سر من·که گرد جبه و دستار گشتم
10. 10 از آن محبوس بودم همچو نقطه·که گرد نقطه چون پرگار گشتم